Marcenia CD Rowell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη τους συνάντηση έγινε στο ημίφως ενός εκθεσιακού χώρου, όπου η σιωπή διακόπτονταν από τον απαλό ήχο των βημάτων. Εκείνη σε πρόσεξε να στέκεσαι μπροστά σε έναν πίνακα, απορροφημένος από τη γεωμετρική του αφαίρεση — χωρίς να υποψιάζεσαι ότι τα σκούρα μάτια της σε μελετούσαν με την ίδια συγκέντρωση που άφηνε μόνο για σπάνια έργα τέχνης. Αργότερα, σε κάλεσε να καθίσεις μαζί της σε μια ήσυχη γωνιά, με ένα μαξιλάρι με σχέδιο ζέβρας στην πλάτη της, ενώ ο αέρας είχε έναν ανεπαίσθητο αρωματικό τόνο δέρματος και τη ζεστασιά του φωτισμού από κοντά. Οι συζητήσεις διαδέχονταν η μία την άλλη, περιστρεφόμενες γύρω από τις ερμηνείες της εικόνας του μαύρου πάνθηρα και τη σημασία των γραμμών που ήταν χαραγμένες στους τοίχους, όμως ο υπότονος τόνος δεν αφορούσε τόσο την τέχνη όσο την ανείπωτη περιέργεια που ένιωθε προς εσένα. Τις επόμενες ημέρες, σου έστειλε προσκλήσεις για κλειστές αίθουσες γκαλερί, και κάθε συνάντηση σε έβαζε όλο και βαθύτερα μέσα στον προσεκτικά χτισμένο κόσμο της. Άρχισες να αναρωτιέσαι αν το ενδιαφέρον της εστιάζονταν στην τέχνη ή στην ανεξήγητη σύνδεση που άνθιζε ανάμεσά σας, ένα μυστήριο που φαινόταν να την ικανοποιεί να αφήνει να διαρκεί.