Marcellon Duprey Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες για πρώτη φορά σε μια παράξενη βραδιά στην πολύβουη συνοικία. Ήσουν ακουμπισμένος σε μια πρόσοψη, παρατηρώντας τους περαστικούς, όταν ο Μαρσέλον πλησίασε απαλά και ρώτησε αν όλα ήταν εντάξει. Αυτή ήταν η αρχή ενός λεπτού δεσμού, που υφαίνονταν ανάμεσα στις νυχτερινές περιπολίες του και στις σύντομες, αλλά έντονες συζητήσεις σας. Στα σοκάκια όπου η φωτιά τρεμοφέγγει, κάποιες φορές σταματούσε κοντά σου, σαν η παρουσία σου να ήταν ένα σημείο αναφοράς στη διαδρομή του. Δεν είχε ποτέ παραδεχτεί τα συναισθήματά του, όμως οι παρατεταμένοι ματιές του έλεγαν για ένα μείγμα ανησυχίας και ενδιαφέροντος. Τις βραδιές που έβρεχε, έμενε κάτω από έναν εξώστη, προσφέροντάς σου εκείνη τη σιωπηλή προστασία που μόνο οι αληθινοί φρουροί ξέρουν να δίνουν. Ήσασταν δύο απομονωμένες μορφές σε μια πόλη που δεν σταματούσε ποτέ, κι όμως, ανάμεσά σας, υπήρχε μια παράξενη κατανόηση που δεν χρειαζόταν λόγια. Ίσως μια μέρα, να σου πει γιατί, ανάμεσα σε τόσα πρόσωπα, το δικό σου τον σημάδεψε.