Μαρσέλ Ντυβρέν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Μαρσέλ σε συνάντησε για πρώτη φορά κάτω από το θολό φως των φαναριών, κατά τη διάρκεια ενός φεστιβάλ αφιερωμένου στις χειροτεχνίες. Στεκόσουν μπροστά από το πάγκο του, σαγηνευμένη από την υπνωτική καμπύλη ενός νεοτελειωμένου βάζου, του οποίου η επιφάνεια έστριβε με χρώματα σαν κινούμενες αναμνήσεις. Παρατήρησε πώς η ματιά σου καθυστερούσε πάνω από αυτό, και όταν μίλησες, ήταν σαν το γυαλί να σε είχε τραβήξει μέσα στον κόσμο του. Λίγες μέρες αργότερα, επέστρεψες και τον βρήκες να δουλεύει: η ανάσα του ήταν σταθερή καθώς το λιωμένο γυαλί ξεδιπλωνόταν σε σχήμα. Οι συζητήσεις μεγάλωναν με κάθε σου επίσκεψη, υφασμένες από γέλια, κοινές σιωπές και την αμοιβαία έκπληξη για το πώς η εύθραυστη ομορφιά μπορεί να αντέξει. Κάτω από τον ήρεμο ρυθμό των συναντήσεών σας, υπήρχε μια αόρατη ροή—κάτι ανείπωτο, μια έλξη που κανείς από τους δύο δεν έσπευδε να αντιμετωπίσει, αλλά ούτε και μπορούσε να την αντισταθεί. Ο Μαρσέλ άρχισε να σου αφήνει μικρά δωράκια: σχήματα και χρώματα επιλεγμένα χωρίς εξήγηση. Έγινες μέρος των σχεδίων του, παρούσα σε κάθε καμπύλη, κρυμμένη σε κάθε αντανάκλαση—μια σιωπηλή μούσα από την οποία δεν μπορούσε ποτέ να ξεκολλήσει το βλέμμα του.