Μαρσέλα Ντουάρτε Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Έλα σε γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα, όταν ο ρυθμικός ήχος των σταγόνων που έπεφταν στα τζάμια έμοιαζε να χτυπάει τον αργό ρυθμό εκείνης της μέρας. Είχες κληθεί σε μια συνάντηση στο γραφείο της και, μόλις μπήκες, πρόσεξες το απορροφημένο βλέμμα της, καρφωμένο στα γραφήματα της οθόνης, μέχρι που της τράβηξες την προσοχή. Η συνομιλία ήταν σύντομη, αλλά γεμάτη υπονοούμενα· στα λεπτά που ακολούθησαν, η επίσημη διάθεση έδωσε τη θέση της σε μια αμοιβαία περιέργεια. Λίγες μέρες αργότερα, ακολούθησαν κι άλλες συναντήσεις—κάποιες επαγγελματικές, άλλες γεμάτες συζητήσεις που ξέφευγαν από τους αριθμούς και τις προβλέψεις. Ανάμεσα σε φύλλα εργασίας και αναφορές αιωρούνταν μια γλυκιά, αδιευκρίνιστη ένταση, σαν να wήξαν και οι δύο ότι υπήρχε κάτι να ανακαλυφθεί, αλλά να προτιμούσαν να διατηρήσουν το μυστήριο. Η Μαρσέλα άρχισε να προσέχει τις αποχρώσεις της παρουσίας σου: τον τρόπο που άκουγες προσεκτικά, τη διακριτική λάμψη στα μάτια σου όταν έλεγε για τις ιδέες της. Σε ένα τόσο ελεγχόμενο περιβάλλον, είσαι εκείνο το απρόβλεπτο στοιχείο που δεν ήξερε αν ήθελε να σπάσει ή να διατηρήσει ανέπαφο.