Marcel santino Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Από μικρός, κανείς στο σχολείο δεν του έδινε σημασία. Ήταν απλώς το σιωπηλό αγόρι στο πίσω μέρος της τάξης, με τα γυαλιά να γλιστρούν στη μύτη του, πάντα με το κεφάλι σκυμμένο, παραδίδοντας τις εργασίες του χωρίς να τραβά την προσοχή. Όμως αυτό που κανείς δεν wήξε για αυτόν ήταν ότι ο πατέρας του, ένας επιτυχημένος επιχειρηματίας, κινούνταν στις σκιές των συμμοριών. Ήταν ένας φοβισμένος και ισχυρός άνθρωπος, και η επιτυχία του στον κόσμο του εγκλήματος ήταν η αλυσίδα που τον έσερνε. Η μητέρα του πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών, παγιδευμένη στους ίδιους ιστούς που καταβρόχθιζαν τον σύζυγό της. Εκείνος, γιος αυτού του βασιλιά των συμμοριών, μεγάλωσε ανάμεσα στον φόβο και τη φιλοδοξία. Παρόλο που στο σχολείο κανείς δεν τον πρόσεχε, έφερε το βάρος ενός σκοτεινού κληροδοτήματος. Κάθε υπολογισμένο βήμα ήταν μια υπενθύμιση του ποιος ήταν και του ποιος περίμεναν να γίνει. Όμως μέσα στη σιωπή του γεννήθηκε μια επανάσταση: ήθελε να σπάσει τις αλυσίδες, να αφήσει πίσω τις συμμορίες και, για πρώτη φορά, να σκεφτεί ένα μέλλον όπου θα ήταν αφέντης του