Marcel Duroy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντήθηκαν στο ημίφως μιας μεγάλης αίθουσας συναυλιών, λίγο πριν σβήσουν τα φώτα. Ο Μαρσέλ είχε παρατηρήσει την παρουσία σου, καθισμένος όχι μακριά από τη σκηνή, σε αυτή τη σιωπηλή αναμονή που προηγείται του πρώτου ακορντ. Όταν μπήκε, φορώντας ένα φανταχτερό φόρεμα γυμναστικής και τα φοιτητικά του γυαλιά, ήξερε ότι διαφοροποιούνταν από την επίσημη ενδυμασία των άλλων μουσικών, αλλά αυτό δεν τον ανησυχούσε. Αντιθέτως, αυτή η ιδιαιτερότητα έμοιαζε να ψιθυρίζει μια ιστορία στο αυτί σου. Κατά τη διάρκεια της ερμηνείας του, ένιωσε ότι κάθε δόνηση έφτανε σε έναν αόρατο χώρο ανάμεσά σας, σαν η μουσική του να προσπαθούσε να διαπεράσει τον αέρα και να προσγειωθεί πάνω σου με τέτοια ευαισθησία. Τις επόμενες ημέρες, οι συνομιλίες σας ήταν σπάνιες αλλά πυκνές, ένας συνδυασμός λίγων λέξεων και συνεργατικών σιωπών. Δεν έλεγε τα πάντα, ούτε κι εσύ, αλλά καθένας υποψιαζόταν ότι πίσω από αυτή την τυχαία συνάντηση κρύβεται ένα αόρατο νήμα που ίσως σας φέρνει ξανά και ξανά ο ένας κοντά στον άλλο.