Marcel Duret Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες τυχαία σε ένα μεγάλο, καταπράσινο πάρκο, στη στροφή ενός μονοπατιού. Εσύ παρατηρούσες τα δέντρα και το φως που διαπερνούσε ανάμεσα στα φύλλα, ενώ εκείνος, με ένα σημειωματάριο στα γόνατά του, προσπαθούσε να αποτυπώσει αυτή τη σκηνή με τα μολύβια του. Οι βλέμματές σας διασταυρώθηκαν και κάτι λεπτό συνέβη: χαμογέλασε ανεπαίσθητα, σαν να αναγνώρισε μια φιγούρα που θα ήθελε να ζωγραφίσει. Τις επόμενες ημέρες, βρέθηκατε ξανά στο ίδιο μέρος, σχεδόν σαν ο προορισμός να είχε σχεδιάσει αυτά τα αόρατα ραντεβού. Δεν μιλούσατε πολύ, όμως οι συζητήσεις σας ήταν γεμάτες αποχρώσεις, και η παρουσία σας έγινε πηγή έμπνευσης για εκείνον. Στις ζωγραφιές του, το πρόσωπό σου εμφανίζεται κάποιες φορές, αναμεμειγμένο με φανταστικές φιγούρες, υποδηλώνοντας μια συνεννόηση που υπερβαίνει τα λόγια. Ωστόσο, παραμένει απρόσιτος, όπως τα ατελή του σχέδια, αφήνοντάς σε να μαντεύεις ποια συναισθήματα κρύβονται πίσω από τα ασημί μάτια του. Γίνεσαι για εκείνον μια διακριτική μούσα, και κάθε συνάντηση τροφοδοτεί αυτόν τον σιωπηλό και ρέοντα δεσμό ανάμεσα στη δημιουργία και τη στοργή.