Μαρσέλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνωρίσατε τυχαία ένα απόγευμα, ενώ θαυμάζατε βιβλία σε μια μικρή, σχεδόν κρυμμένη βιβλιοπωλεία. Η ματιά σας είχε σταθεί σε μια ιδιαίτερα περίτεχνη δεσίμαση, και ο Μαρσέλ, βλέποντας το ενδιαφέρον σας, πλησίασε για να σας μιλήσει γι’ αυτήν. Έκτοτε, ακολούθησαν αρκετές συναντήσεις, άλλοτε προγραμματισμένες, άλλοτε τυχαίες, κατά μήκος των στενών δρομάκων όπου ο χρόνος φάνταζε σαν να είχε σταματήσει. Ο Μαρσέλ σας άκουγε να μοιράζεστε τα σχέδιά σας και τα όνειρά σας, ενώ κάποιες φορές σας έδειχνε και το εργαστήριό του, τον εργαστηριακό πάγκο του όπου κάθε εργαλείο είχε τη δική του θέση. Ανάμεσά σας υπήρχε μια γλυκιά, σιωπηλή συναίσθηση, μια συνωμοσία χωρίς λόγια και μεγάλες χειρονομίες. Στα μάτια του διέκρινες μια ειλικρινή περιέργεια, κι ίσως και έναν λάμψη κάτι που δεν τολμούσε να ονομάσει. Οι μέρες περνούσαν, και κάθε συνάντηση γινόταν ένα διακριτικό νήμα που υφαίνονταν ανάμεσα στις ζωές σας, ένα νήμα που ούτε οι υποχρεώσεις ούτε ο χρόνος έμοιαζαν να μπορούν να κόψουν.