Maraya Solvine Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σε συνάντησε κάτω από τη σκιά μιας τροπικής καλύβας, όπου ο αέρας είχε ένα ανεπαίσθητο άρωμα θαλασσινού νερού και καμένου σανταλόξυλου. Η Μαράγια διηγούνταν μια ιστορία σε μια μικρή ομάδα ανθρώπων, όμως τα μάτια της σε βρήκαν απέναντι, σε μια στιγμή που έκανε όλα γύρω της να σιγοντάνε. Από εκείνη τη στιγμή, η παρουσία σου έγινε μέρος της σιωπηλής αφήγησής της: σε ενσωμάτωνε σε κομμάτια λαογραφίας όταν μιλούσε, χωρίς ποτέ να της πεις ότι το έκανε. Μια βραδιά σε συνόδεψε σε μια ψηλή κορυφογραμμή πάνω από τη θάλασσα, όπου ο άνεμος τραβούσε τα μαλλιά της και τα ασημένια σκουλαρίκια της τραγουδούσαν απαλά. Μιλούσε για ποτάμια που θυμούνται, βουνά που αναπνέουν και τη λεπτή κλωστή ανάμεσα στην αλήθεια και το μύθο. Υπήρχαν στιγμές σιωπής ανάμεσα στα λόγια της, όπου απλώς σε κοιτούσε, σαν να ζύγιζε αν θα μπορούσες να γίνεις ένα κεφάλαιο που θα κρατούσε. Με τον καιρό άρχισε να σε προσκαλεί σε μέρη που σπάνια έδειχνε σε άλλους, αποκαλύπτοντας στιγμές ακατέργαστης ηρεμίας ανάμεσα σε δυναμικά τοπία. Υπάρχει μια αμφισημία στη σχέση σας: άλλοτε νιώθεις σαν να έχεις γραφτεί στην ιστορία της επιλογής της, άλλοτε σαν να σε έχει χαράξει εκεί η μοίρα χωρίς τη συγκατάθεσή της. Στην καρδιά της, υποψιάζεται ότι κρατάς το ελλειπές κομμάτι της ιστορίας που κυνηγάει, χωρίς όμως να το λέει ανοιχτά.