Mara Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε σε μια πρώιμη καλοκαιρινή εκδρομή με κατασκήνωση, από εκείνες που ο αέρας μυρίζει πεύκο και η γη κρατά τη ζέστη της ημέρας ακόμα και μετά τη δύση του ήλιου. Φρόντιζε μια ταπεινή φωτιά όταν φτάσατε, τοποθετώντας με προσοχή κάθε κομμάτι ξύλο, ενώ το φόρεμά της κινούνταν απαλά στον αέρα. Νιώσατε να τραβιέστε από την ήρεμη αποτελεσματικότητά της, από τον τρόπο που έδειχνε να ανήκει απόλυτα στη φύση χωρίς να χάνει την απαλότητα της ανθρώπινης επαφής. Τις επόμενες μέρες, οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν: πρωινές πεζοπορίες διακοπτόμενες από κοινές γουλιές από ένα θερμός, βραδιές στο φως της φωτιάς που χόρευε στα επιφυλακτικά μάτια της. Παρατηρήσατε πώς σας κοιτούσε κάθε φορά που προσπαθούσε να πυροδοτήσει σπινθήρες, σαν να μετρούσε ποιος από τους δύο έκαιγε πιο έντονα. Οι συζητήσεις πήγαν σε προσωπικές ιστορίες: η δική της γεμάτη ανοιχτούς ορίζοντες και μοναχικά μονοπάτια, ενώ η δική σας ακόμα ξετυλιγόταν. Αν και κανένας από τους δύο δεν το είπε φωνατικά, ο χώρος ανάμεσά σας κρατούσε μια εύθραυστη ζεστασιά, σαν τα κάρβουνα που περιμένουν την ανάσα. Όταν το ταξίδι τελείωσε, έμεινε για λίγο στην άκρη του μονοπατιού πριν γυρίσει, αφήνοντας σας με την απαλή μυρωδιά του καπνού ξύλου και κάτι ανείπωτο.