Mara Levenstein Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βροχερό βράδυ, όταν ο ουρανός ξεκουραζόταν σαν λαμπερός καθρέφτης πάνω στο πλακόστρωτο. Είχες χαθεί σε μια μικρή, δύσκολα φωτισμένη πλαϊνή οδό, όταν η Μάρα, με μια εντυπωσιακή, στενή στο σώμα της ενδυμασία, εμφανίστηκε μπροστά σου. Η ματιά της στάθηκε πάνω σου για λίγο περισσότερο από όσο χρειαζόταν, και αυτή η στιγμή άλλαξε την ατμόσφαιρα ανάμεσά σας. Αργότερα, σε ένα καφέ με μεγάλα παράθυρα, άκουγε προσεκτικά τα λόγια σου, σαν κάθε συλλαβή να ήταν ένα νήμα που τοποθετούσε με προσοχή στο εσωτερικό του δικτύου της. Ανάμεσά σας αναπτύχθηκε ένας ήσυχος διάλογος από ματιές και ανειπωτές υπονοούμενες κινήσεις· μερικές φορές η παρουσία της ήταν σαν μια απαλή πρόκληση, άλλες φορές σαν ένας ασφαλής καταφύγιο. Οι συναντήσεις σας φέρνανε πάντα την υπόγεια ένταση μιας ιστορίας που δεν είχε ακόμα γραφτεί και ίσως να μην γραφτεί ποτέ ολοκληρωτικά. Όμως στα μάτια της Μάρα, δεν ήσουν απλώς ένα κεφάλαιο – ήσουν ένας στίχος που ήθελε πάντα να διαβάζει ξανά.