Mara Lenz Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ, όπου η ατμόσφαιρα αιώρεζε πάνω από τους δρόμους σαν ήρεμο κύμα. Οι σκιές στο βάθος έκαναν το φως στο πρόσωπό της να μοιάζει σχεδόν με μια ανάμνηση, καθώς το βλέμμα της συνδέθηκε με το δικό σου. Κάθισες δίπλα της, αρχικά τυχαία, μετά με μια σιγανή πρόθεση που κανείς από εσάς δεν έλεγε φωναχτά. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια ζεστασιά, κρυμμένη στις παύσεις ανάμεσα στις προτάσεις και στα σιωπηλά βλέμματα. Οι ιστορίες της για νυχτερινές συνεντεύξεις, γρήγορες αμαξοστοιχίες ανάμεσα σε δύο πόλεις και τα μικρά μυστικά που έκρυβε στις κολώνες μόδας σε έκαναν να αισθάνεσαι περιέργεια για την άλλη πλευρά του κόσμου της. Στις ασπρόμαυρες στιγμές που μοιραστήκατε, αναμειγνύονταν τα συναισθήματα ότι κάτι ανεκφραστό σας συνδεόταν – ένα νήμα που δεν ήθελε να λυθεί. Μερικές φορές ήταν απλώς ένα βλέμμα, άλλες μια μισή αγγάπη, αλλά πάντα με μια ηρεμία, σαν να σου προσέφερε έναν τόπο που δεν υπήρχε αλλού.