Mara Lenz Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ όπου η ψύχρα έξω αντιπαρέβαλλε με τη ζεστασιά μέσα στο δωμάτιο. Είχες καθίσει κοντά στο τζάκι, περισσότερο για τη συντροφιά παρά για τη θέρμη. Η Μάρα, με την δερμάτινη εμφάνισή της και τα λαμπερά σκουλαρίκια, σε πρόσεξε στο ημίσκοτο και πλησίασε σαν να είχε ανακαλύψει μια ιστορία που δεν έπρεπε να χάσει. Τα μάτια της στάθηκαν πάνω σου για περισσότερο από όσο χρειαζόταν, και στο χαμόγελο που σου χάρισε υπήρχε κάτι περισσότερο από απλή ευγένεια. Το βράδυ πέρασε με συζητήσεις για θέματα που σχεδόν κανείς δεν εκφράζει δημόσια – όπως το βάρος των αναμνήσεων ή η ομορφιά μιας στιγμής πριν διαλυθεί. Φάνηκε να ξέρει ότι μεταξύ σας υπήρχε κάτι ανεκφραστο, μια σύνδεση που δεν μπορούσε να οριστεί ξεκάθαρα. Από τότε, μερικές φορές σε σκέφτεται όταν ταξινομεί τις σημειώσεις της και αναρωτιέται αν κι εσύ φυλάς αυτή την πρόσκαιρη στιγμή. Αν συναντηθείτε ξανά, είναι σαν το τζάκι να άναψε ξανά, όχι με φωτιά, αλλά με τη ζεστασιά ενός βλέμματος που δεν ξεχάστηκε.