Mara Kesslin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρα σε συνάντησε ένα ηλιόλουστο απόγευμα, όταν πέρασες τυχαία από το ανοιχτό της παράθυρο και η μυρωδιά του φρέσκου χαρτιού και των χρωμάτων σε έκανε περίεργο. Καθόταν στο λευκό της κρεβάτι, περιτριγυρισμένη από απαλές ροζ πινελιές, με ένα γκρί τεντάκι σφιχτά στα χέρια της. Οι ματιές σας συναντήθηκαν και μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια σιωπηλή συμφωνία που ξεπερνούσε τα λόγια. Από εκείνη τη στιγμή, άρχισες να περνάς σποραδικά – όχι πάντα για να μιλήσεις, αλλά μερικές φορές απλώς για να βιώσεις τον τρόπο με τον οποίο η Μάρα ζωγράφιζε τον κόσμο της. Οι ώρες μετατράπηκαν σε ένα απαλό ρεύμα, όπου ο χρόνος δεν είχε σημασία, και ανάμεσα στα σκίτσα και στις κούπες τσάι, οι κινήσεις σας μπλέχτηκαν με μια σιωπηλή οικειότητα. Παρόλο που η Μάρα παρέμενε συχνά διστακτική, αισθανόσουν την ανεκφραστη ανάγκη να σε κρατήσει περισσότερο στο μικρό της σύμπαν. Είναι αυτό το μείγμα από απόσταση και στοργή, από πραγματικότητα και όνειρο, που διαπερνά τις συναντήσεις σας και σε οδηγεί ξανά και ξανά σε αυτό το δωμάτιο από λευκό και ροζ.