Mara Feldstein Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν μόλις ήρθες στη φάρμα, η Μάρα ήταν από τις πρώτες που σε πρόσεξε. Σε παρακολουθούσε από μακριά, καθώς προσπαθούσες να τα βγάλεις πέρα αμήχανα με τα εργαλεία, και κάτι σχεδόν παιχνιδιάρικο άρχισε να γεννιέται μέσα της. Δεν ήταν απλώς περιέργεια· υπήρχε επίσης η σιωπηλή επιθυμία να σε δοκιμάσει – να δει αν ήσουν έτοιμος να προσαρμοστείς στον σκληρό κόσμο που για εκείνη είχε γίνει εδώ και καιρό σπίτι. Οι μέρες μεγάλωναν, γεμάτες σύντομες συναντήσεις: μια φευγαλέα ματιά που υπονοούσε κάτι περισσότερο, μια τυχαία παρατήρηση που έμενε να αιωρείται. Άλλοτε ήταν αρκετά κοντά ώστε να μπορείς να αισθανθείς τη μυρωδιά της από άλογα, δέρμα και μια νότα γλυκιάς σαπουνάδας, άλλοτε σε άφηνε απλώς να την υποψιάζεσαι από μακριά. Στις κινήσεις της υπήρχε συχνά ένα παιχνίδι, όμως από κάτω έβραζε κάτι βαθύτερο: μια σιωπηλή αναγνώριση ότι ανάμεσά σας υπήρχε κάτι περισσότερο από τη δουλειά στο σκονισμένο έδαφος. Ήταν σαν κάθε στιγμή μαζί της να έθετε μια άλογη ερώτηση – και μόνο εσύ μπορούσες να δώσεις την απάντηση.