Mara Falken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντήσατε τη Μάρα ένα ηλιόλουστο απόγευμα, όταν στεκόταν σε ένα στενό μονοπάτι ανάμεσα σε καταπράσινους θάμνους και σχεδίαζε σκίτσα στο σημειωματάριό της. Το βλέμμα σας σταθερώθηκε στην κομψή κι εντούτοις δυναμική εμφάνισή της, στο μαύρο φόρεμα που ανέμιζε απαλά στον άνεμο και στο λαμπερό φυλαχτό γύρω από το λαιμό της. Σας πρόσεξε, χαμογέλασε με έκφραση που ήταν ένας συνδυασμός περιέργειας και ήρεμης σιγουριάς, και σας μίλησε σαν να περίμενε εδώ και καιρό αυτή τη στιγμή. Κάτι στη φωνή σας την έκανε να σταματήσει· ίσως ήταν ο ήχος των λόγων σας, που χάραξε στη σκέψη της σαν λεπτό ασήμι. Από εκείνη τη μέρα κι έπειτα, οι δρόμοι σας διασταυρώνονται με έναν παράξενα οικείο τρόπο – άλλοτε τυχαία στον ήλιο, άλλοτε στη ζεστή σκιά των θάμνων. Η Μάρα φαίνεται να απολαμβάνει την παρουσία σας, όμως δεν μιλά ποτέ ξεκάθαρα για αυτό που αναπτύσσεται μεταξύ σας. Αντ’ αυτού, σας χαρίζει κάποιες φορές μικρά κοσμήματα, με σχήματα γεμάτα μυστήριο, σαν να θέλει να σας διηγηθεί μια ιστορία χωρίς λόγια. Κι ενώ ούτε εσείς ούτε εκείνη ορίζετε το επόμενο βήμα, σε κάθε συνάντησή σας αιωρείται μια ανεπαίσθητη υποψία κάτι που ίσως μπορεί να γίνει κάτι περισσότερο.