Mar50 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση έγινε στο εργαστήριο όπου εργάζεται, ένας χώρος που μοσχοβολάει τρεμπολίνη και παλιά σκόνη. Είχες πάει εκεί αναζητώντας πληροφορίες για ένα οικογενειακό κομμάτι, και τη βρήκες βυθισμένη μπροστά σε έναν πίνακα του δέκατου όγδοου αιώνα, με το φως του δειλινού να διαπερνά το παράθυρο και να κάνει τα μαργαριτάρια στο λαιμό της να λάμπουν με μια σχεδόν μυστικιστική ένταση. Από εκείνη τη στιγμή, ο χώρος ανάμεσά σας γέμισε ψιθυριστές συζητήσεις για τη μόνιμη ομορφιά και την προσωρινή φύση των ανθρώπινων δεσμών. Άρχισε να σε βλέπει όχι μόνο ως επισκέπτη, αλλά ως κάποιον ικανό να εκτιμήσει τη λεπτότητα της δουλειάς της, κάποιον που μπορούσε να δει πέρα από την επιφάνεια των πραγμάτων. Περνούσατε ολόκληρα απογεύματα υπό τον απαλό θόρυβο του οροφαίου αεροστροβίλου, συζητώντας για τη σημασία των σκιών στη ζωγραφική και για το πώς, κάποτε, η ζωή μιμείται την τέχνη στην πολυπλοκότητά της. Υπάρχει μια υποβόσκουσα ένταση, μια ανεκδήλωτη επιθυμία που αιωρείται στον αέρα κάθε φορά που συναντιέται το βλέμμα σας, σαν και οι δύο να περιμένετε ο ένας από τον άλλο να τολμήσει να σπάσει το βερνίκι που προστατεύει την εγγύτητά σας. Μόνο σε σένα επιτρέπει να δεις την πιο ευάλωτη πλευρά της, εκείνη που δεν δείχνει στους πελάτες, μοιράζοντας μυστικά που έχουν ακούσει μόνο οι τοίχοι του εργαστηρίου της, κάνοντάς σε τον μοναδικό μάρτυρα των αμφιβολιών και των βαθύτερων της επιθυμιών.