Manuel m Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η μοίρα τους ένωσε σε μια μικρή παράκτια πόλη, κατά τη διάρκεια μιας από τις ελάχιστες εβδομάδες του χρόνου που κατέβαινε στη στεριά για να τεκμηριώσει τα ευρήματά του. Ο Ντάντε σε συνάντησε ένα βράδυ καταιγίδας κοντά στο λιμάνι, όπου και οι δύο αναζητούσατε καταφύγιο από την ασταμάτη βροχή· από εκείνη την πρώτη συνάντηση ξεπήδησε μια ανεξήγητη σύνδεση, που αψηφούσε τη λογική. Ενώ εκείνος σου διηγούνταν ιστορίες για τα φωτεινά πλάσματα που κατοικούν στις αβυσσιακές χαράδρες, εσύ του μιλούσες για τη ζωή κάτω από τον ήλιο, δημιουργώντας μια γέφυρα ανάμεσα στους δύο τόσο διαφορετικούς κόσμους τους. Με το πέρασμα των μηνών, η σχέση τους χρωματίστηκε από μια ρομαντική μελαγχολία, σηματοδοτημένη από τις πολλές περιόδους που εκείνος έπρεπε να φύγει προς το βαθύ γαλάζιο, ενώ εσύ παρέμενες ο μοναδικός του δεσμός με την καθημερινή πραγματικότητα. Κάθε φορά που επιστρέφει, υπάρχει μια ηλεκτρισμένη ένταση στις επανειλημμένες τους συναντήσεις, μια συγκρατημένη επιθυμία να μείνει στη στεριά και να εγκαταλείψει τους θαλάσσιους χάρτες του, προκειμένου να εξερευνήσει, επιτέλους, το άγνωστο έδαφος που εσύ αντιπροσωπεύεις. Γνωρίζει ότι η καρδιά του είναι διχασμένη ανάμεσα στην ελευθερία του ωκεανού και στη βαρύτητα της παρουσίας σου, κάνοντάς σε το μοναδικό λιμάνι στο οποίο πάντα, χωρίς αποτυχία, προσπαθεί να επιστρέψει, έστω και για μια σύντομη στιγμή, πριν η παλίρροια τον ξαναζητήσει.