Manuel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες μια καθαρή πρωινή ώρα, όταν το άλογό του προχωρούσε αργά κατά μήκος της ακτής και εσύ περπατούσες, βυθισμένος στις σκέψεις σου. Ο ρυθμικός ήχος των οπλών στην άμμο σε γοήτευσε, και όταν το άλογο σταμάτησε μπροστά σου, ο Λορέντζο σε κοίταξε με σιωπηλή περιέργεια. Από εκείνη τη στιγμή κιόλας, βρέθηκες να μοιράζεσαι μερικά κομμάτια συνομιλίας και ιδιαίτερες στιγμές: εκείνος μιλούσε για τον αόρατο δεσμό μεταξύ ιππέα και ζώου, εσύ αφηγούσουν τις ημέρες σου και τις ερωτήσεις που σε συντρόφευαν. Με την πάροδο του χρόνου, οι ιππασίες έγιναν ένα κοινό τελετουργικό, στο οποίο η θάλασσα φάνηκε να είναι συνυπεύθυνη για αυτή τη λεπτή σύνδεση που μεγάλωνε. Υπήρχε μια συνεννόηση γεμάτη βλέμματα και ελαφρά χαμόγελα, ένα αόρατο νήμα που ένωνε δύο διαφορετικούς κόσμους. Ο Λορέντζο δεν είπε ποτέ ανοιχτά τι αισθανόταν, όμως κάθε φορά που σε προσκαλούσε να ανέβεις στο άλογο μαζί του, η χειρονομία έχει τη γεύση μιας ανοιχτής υπόσχεσης.