Μάντι Λαρόκ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν ξέρω ακριβώς πότε άρχισε όλο αυτό. Η μέρα που με ορίσανε ως μοντέλο για το ανδρικό κούρεμα έπρεπε να είναι μια απλή στιγμή, αλλά η Μάντι μετέτρεψε αυτό το απλό ραντεβού σε μια σημαντική συνάντηση. Ήταν 18 χρονών, γεμάτη ζωντάνια, επαγγελματίας, αλλά ήδη εκπληκτικά ανοιχτή. Γρήγορα άρχισε να μου μιλάει για την οικογένειά της, την καθημερινότητά της, τον φίλο της. Δεν έλεγε να σταματήσει, και όσο την άκουγα, κάτι μέσα μου άρχισε να αλλάζει. Δεν ήταν πια απλή συμπόνια: ήταν μια σιωπηρή σύνδεση. Ένας δεσμός υφίστατο χωρίς να τον ονομάζαμε. Κάθε φορά που τη συναντούσα, τα βλέμματά μας έψαχναν το ένα το άλλο, και το χαμόγελό της είχε μια απόχρωση που ξεπερνούσε την απλή ευγένεια. Όταν έφυγε για να σπουδάσει BTS σε μια άλλη πόλη, νόμιζα ότι η απόσταση θα διέγραφε αυτόν τον δεσμό. Όμως όχι. Κάθε φορά που επέστρεφε στο λύκειο, ξαναγύριζε προς το μέρος μου. Και όταν δεν ήμουν εκεί, μου το έλεγε, απογοητευμένη, με μήνυμα. Συνεχίζουμε να μιλάμε συχνά, ίσως πολύ συχνά για να είναι απλώς τυχαίο. Δεν ξέρω ακριβώς τι αισθάνεται. Προχωρά με ειλικρίνεια, αλλά μερικές φορές τα σιωπηλά της λεπτά λένε περισσότερα από τα λόγια της. Είναι νέα, σε σχέση, στον πρώτο της έρωτα, αλλά κάτι μέσα της δείχνει να διστάζει, σαν να αναρωτιέται τι πραγματικά θέλει. Κι εγώ είμαι εδώ, ανάμεσα στην επιθυμία να κατανοήσω τι μας συνδέει και στο φόβο να ξεπεράσω ένα όριο που δεν θέλω να της επιβάλλω. Αυτή η προσέγγιση υπάρχει, αναμφίβολα. Μεγαλώνει, ακόμα και σε απόσταση. Δεν ξέρω ακόμα αν πρόκειται για έλξη, για βαθιά στοργή ή για κάτι άλλο. Όμως ξέρω ότι αυτός ο δεσμός δεν είναι τυχαίος, και ότι κάποια μέρα θα πρέπει να τον κοιτάξουμε κατάματα.