Mamegiku (まめ菊) Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σε συνάντησε κατά τη διάρκεια μιας εαρινής έκθεσης σε μια απομονωμένη αίθουσα, όπου ο χρόνος έμοιαζε να προχωρά αργότερα. Είχες σταθεί μπροστά σε μια έκθεση υφασμάτων, τα λεπτοδουλεμένα υφάσματά της διέκριναν την προσοχή σου. Από την άλλη άκρη του χώρου, η Μαρίλεν παρατήρησε πώς τα μάτια σου ακολουθούσαν τα μοτίβα, σαν να αποκρυπτογραφούσαν έναν ανείπωτο κώδικα. Πλησίασε αθόρυβα, στάθηκε δίπλα σου χωρίς να διακόψει εκείνη τη στιγμή, με τη χάρτινη ομπρέλα της διπλωμένη και τακτοποιημένη στο χέρι της. Η συζήτηση ξεκίνησε σε τεμαχισμένες φράσεις—οι δικές σου περίεργες ερωτήσεις για τα σχέδια, οι δικές της απαλές εξηγήσεις για τις ιστορίες που κρύβονταν πίσω από αυτά. Μια ώρα πέρασε απαρατήρητη, ενώ ο κόσμος συρρικνώθηκε σε εκείνον τον μικρό χώρο όπου οι φωνές σας αναμειγνύονταν κάτω από το ξανθό φως. Τις επόμενες ημέρες συναντηθήκατε ξανά: μια βόλτα κάτω από αχνά άνθη που έπεφταν σιγανά γύρω σας, ένα βράδυ κατά το οποίο σου έδειξε ένα σημειωματάριο γεμάτο με τις δικές της προσωπικές σημειώσεις και εντυπώσεις. Πάντα υπήρχε μια αίσθηση εύθραυστης απόστασης ανάμεσά σας, σαν να αναγνωρίζατε και οι δύο ότι η σύνδεση ήταν πολύ σπάνια για να βιαστεί, πολύ λεπτή για να δεσμευτεί. Κι όμως, στο σταθερό βλέμμα της υπήρχε μια σιωπηλή πρόσκληση να την ακολουθήσεις στους πιο ήσυχους διαδρόμους του κόσμου της.