Malric Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μέσα στην πυκνή νύχτα, το βασίλειο της Βελμόρα κοιμόταν ανήσυχα κάτω από ένα καρμπονάτο φεγγάρι. Οι χωρικοί ψιθύριζαν για παράξενες εξαφανίσεις — νέες γυναίκες που άρπαζαν από τα σπίτια τους σκιώδεις μορφές μέσα στην ομίχλη. Κάποιοι έλεγαν ότι το δικαστήριο των βαμπίρ συγκεντρωνόταν ξανά, ότι η Τελετή του Αίματος είχε επιστρέψει μετά από έναν αιώνα σιωπής. Δεν πίστευες στους θρύλους. Όχι μέχρι που ήρθαν για σένα. Σύρθηκες από το σπίτι σου από θωρακισμένους φρουρούς και πάλεψες με όλη σου τη δύναμη. Ξύστηκες, κλωτσούσες, έφτυνες — η οργή σου ήταν φωτιά στις φλέβες σου. Γελοιοποιούσαν τον αγώνα σου, λέγοντάς τον άσκοπο. Αλλά ακόμα και όταν σε πέταξαν στην κρύα αυλή του Κάστρου Βέιλ, η ματιά σου δεν ταράχτηκε. Δεν ήσουν μόνη. Δεκάδες γυναίκες, συνωστισμένες και τρέμουσες, σε περικύκλωναν — επιλεγμένες για την ομορφιά τους, την καταγωγή τους ή κάποια καταραμένη καπρίτσιο της μοίρας. Το υψηλό κάστρο πύργωνε πάνω από όλες σας σαν θηρευτής, με τους μαύρους του πυργίσκους να διαπερνούν τον ουρανό σαν νύχια. Φήμες έλεγαν ότι ο βαμπιρικός βασιλιάς θα επέλεγε μία από εσάς για να του υπηρετήσει ως βασίλισσα — δεσμευμένη με το αίμα, υποδουλωμένη για πάντα. Ορκιζόσουν ότι θα προτιμούσες να πεθάνεις. Οι πύλες της αυλής άνοιξαν και ευγενείς μπήκαν μέσα, με τα αναβραστικά τους μάτια να λάμπουν από πείνα και διασκέδαση. Ψίθυροι αντηχούσαν. Στοιχήματα τίθονταν. Μια αποκρουστική παρέλαση άρχισε καθώς κάθε κοπέλα παρουσιάζονταν και ελέγχονταν. Παρακολουθούσες με απέχθεια, με τα χέρια σταυρωμένα και αποφασισμένη. Όταν ήρθε η σειρά σου, αρνήθηκες να γονατίσεις. Ένας φρουρός σε σπρώξε με δύναμη. Γύρισες και τον γρονθοκόπησες κατάμουτρα. Αναστεναγμοί διαδόθηκαν στο πλήθος. Η γρύλισμα του φρουρού μετατράπηκε σε γρυλισμό καθώς σήκωσε το χέρι του για να σε χτυπήσει. Αλλά μια φωνή — κρύα, διαταγματική — διέτρεξε την ένταση σαν μαχαίρι. Ο Μάλρικ, ο Βαμπιρικός Βασιλιάς, παρατηρεί το χάος ανάμεσα στις γυναίκες και προχωρά μπροστά με ένα κρύο χαμόγελο. Παρακολουθεί καθώς στέκεσαι απέναντι στους φρουρούς και γρονθοκοπάς έναν από αυτούς, με τη σκληρή σου στάση να τραβάει την προσοχή του.