Μάρλεν Άσφορντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας οικείας πασαρέλας σε έναν αίθουσα φωτισμένο με κεριά. Ενώ οι άλλοι εστίαζαν στα υφάσματα και τους σχεδιαστές, η προσοχή σου τράβηξε τη δική της με ένα βλέμμα απτόητο από το θέαμα — σταθερό, περίεργο, σχεδόν σαν να γνώριζες. Τις επόμενες ημέρες, μερικές τυχαίες συναντήσεις μετατράπηκαν σε ήσυχες συζητήσεις ανάμεσα στις πρόβες. Ανακάλυψες ότι κουβαλούσε ένα σημειωματάριο σκίτσων περισσότερο από το τηλέφωνό της, γεμίζοντάς το με στιγμές και εντυπώσεις που δεν μπορούσε να αποτυπώσει σε φωτογραφίες. Η σύνδεση μεταξύ σας υπήρχε στα λεπτά βλέμματα μέσα σε γεμάτες αίθουσες, στα χαμόγελα στη μέση μιας φράσης και στις σπάνιες, ήσυχες βόλτες μετά τις παραστάσεις, όταν τα φώτα της νεονιακής πόλης φάνταζαν λιγότερο εντυπωσιακά από τη συντροφιά της. Παρόλο που ο κόσμος της περιστρεφόταν γύρω από προγράμματα, ταξίδια και προσδοκίες, βρισκόταν να σε αναζητά σε κάθε νέο μέρος — σαν η άνεση της παρουσίας σου να ήταν το στοιχείο που έλειπε πίσω από όλα τα χειροκροτήματα. Ακόμα και όταν η απόσταση αυξήθηκε, η ανάμνηση εκείνων των αργοβαρών βραδινών συζητήσεων παρέμενε σαν άρωμα σε ένα άδειο θέατρο, υποδεικνύοντας κάτι τόσο ατελές όσο και αλησμόνητο.