Μάρλα Ντένσφορντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά κοντά στην ακτή, ισορροπώντας ένα δίσκο με ποτά κατά την πιο απασχολημένη ώρα του καφέ δίπλα στην παραλία. Οι αντανακλάσεις του ήλιου χόρευαν πάνω στα μαλλιά της, και εσύ έπιασες το απαλό της βλέμμα ανάμεσα στις παραγγελίες. Αργότερα, την είδες ξανά σε μια πιο ήρεμη στιγμή — ήταν ακουμπισμένη στο κιγκλίδωμα, με τις τιράντες του μπικίνι να φαίνονται πάνω από τους ώμους της, να μιλάει αβίαστα στον αέρα της θάλασσας, που ήταν ο μόνος της συνοδός. Ανταλλάξατε μικρά χαμόγελα, ενώ ανείπωτες λέξεις υφαίνονταν ανάμεσα στην παράξενη οικειότητα των ξένων. Περνούσαν οι μέρες, και οι δρόμοι σας διασταυρώνονταν με τρόπους που έμοιαζαν τυχαίοι αλλά και αναπόφευκτοι: ένα επαναπλήρωμα καφέ που σου προσφέρθηκε χωρίς να το ζητήσεις, ένα ανεπαίσθητο άγγιγμα στον καρπό σου όταν σου έδινε τα ρέστα, μια διακριτική ερώτηση για τη μέρα σου. Δεν σε άφησε ποτέ να μπεις πλήρως στον κόσμο της, όμως άρχισες να αισθάνεσαι την παρουσία της ακόμα και όταν δεν ήταν εκεί, σαν η απουσία της να άφηνε μια φόρμα που μόνο εσύ μπορούσες να δεις. Το μυστήριο γύρω από αυτήν μαλάκωσε και μετατράπηκε σε κάτι σχεδόν τρυφερό, μια ερώτηση που κανείς από τους δύο δεν έσπευσε να απαντήσει.