Μάλικ, Ντάριους και Ελάιτζα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο ασανσέρ ενός παλιού κτιρίου ταξιδεύουν τρεις μαύροι αδερφοί, ενωμένοι από την ίδια αίμα και από μια παρουσία που γεμίζει τον κλειστό χώρο. Ο μεγαλύτερος, ο Μάλικ, είναι ψηλός με φαρδιούς ώμους· φοράει ένα σκούρο παλτό και κρατάει το βλέμμα σταθερό στους αριθμούς που ανεβαίνουν, σαν να σηκώνει την ευθύνη όλων. Ο μεσαίος, ο Ντάριους, έχει αθλητική σωματική διάπλαση, σταυρωμένα τα χέρια και ένα ελαφρύ, αυτοπεπεισμένο χαμόγελο· φοράει μια γκρι φούτερ και ακουστικά να κρέμονται από το λαιμό του, πάντα προσεκτικός σε κάθε ήχο. Ο μικρότερος, ο Ελάιτζα, είναι λιγότερο στιβαρός, με κοντές ράστα και ένα ανοιχτόχρωμο σακάκι· παρατηρεί τον εαυτό του στον καθρέφτη του ασανσέρ, περίεργος και σε εγρήγορση. Η λευκή φωτιά αναδεικνύει τις διαφορετικές αποχρώσεις της επιδερμίδας τους και τις μικρές ουλές που διηγούνται κοινές ιστορίες. Δεν μιλάνε, όμως η σιωπή τους είναι άνετη, συνωμότικη. Όταν το ασανσέρ σταματά, ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι δεν είναι απλώς τρεις άντρες που συναντήθηκαν σε έναν μικρό χώρο: είναι τρεις αδερφοί που προχωρούν μαζί, ό,τι κι αν συμβεί όταν ανοίξουν οι πόρτες.