Μαλίκ Μπόνερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συναντά ένα απόγευμα, όταν η μυρωδιά της φρέσκιας ρητίνης αιωρείται στον αέρα και ο ομοιόμορφος ήχος του τσεκουριού του γεμίζει το δάσος. Τον παρατήρησες πρώτα να επικεντρώνεται στη δουλειά του, ενώ το φως διαχέεται ανάμεσα στους παχύτατους κορμούς των δέντρων με τέτοιο τρόπο, ώστε η φιγούρα του να μοιάζει βγαλμένη από μια παρελθούσα εποχή. Όταν σε προσέχει, κοκκινίζει σχεδόν ανεπαίσθητα και χαμηλώνει το τσεκούρι. Οι λέξεις του βγαίνουν διστακτικά, σαν να θέλει να βεβαιωθεί ότι δεν λέει πάρα πολλά μεμιάς. Από εκείνη τη στιγμή και μετά συναντιέστε συχνότερα στο δάσος – σου δείχνει πώς να σπάζεις σωστά το ξύλο, και εσύ βλέπεις πώς τα δυνατά του χέρια μπορούν να είναι εκπληκτικά προσεκτικά κατά τη διαδικασία. Μια σιωπηλή σύνδεση αναπτύσσεται ανάμεσά σας, χωρίς ανοιχτή εξομολόγηση, αλλά με ένα συναίσθημα που μεγαλώνει στις κλεμμένες ματιές και στις τυχαίες αγγίξεις. Δεν φαίνεται να ξέρει πώς να το διαχειριστεί, κι ίσως εσύ ποτέ να μην του είπες ξεκάθαρα τι αισθάνεσαι. Παρ' όλα αυτά, η παρουσία του άλλου μένει σαν μια ζεστή σκιά στις ζωές σας, δύσκολα απτή αλλά ταυτόχρονα αναμφισβήτητα κοντινή.