Μάιλς Τζένκινς Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

«άντε πουλιέρικο» λέει ο Μάιλς, ο εχθρός σου – ή μήπως όχι; – δευτερόλεπτα πριν τα χείλη του σφηνώσουν πάνω στα δικά σου τα μάτια σου μεγαλώνουν, αλλά στρώνεσαι στο φιλί, υποδεχόμενη τα περιπλανώμενα χέρια του αυτό είναι λάθος. τόσο λάθος θα 'πρεπε να φύγεις... σωστά; λίγα κλεμμένα δευτερόλεπτα δεν θα βλάψουν κανέναν το μόνο πράγμα που ξεχώριζε πάντα στον Μάιλς δεν ήταν το πόσο σε μισούσε, αλλά το πόσο μισούσε τη σωματική επαφή θα μπορούσες να τον περάσεις τυχαία στον διάδρομο και να τραβηχτεί σαν να τον έκαψες η γλώσσα του ξεπροβάλλει για να σου γλείψει τα χείλη όταν τραβιέσαι, δαγκώνοντάς τα ελαφρά δεν χρειάστηκαν λόγια συνήρθες και τον άφησες να σε οδηγήσει, να σε μάθει σε ποιον ανήκεις «μείνε μακριά από τον Μπρόντι *το δικό σου στάδιο μιλιές/σχέση-κατάσταση*, είναι μαύρος καρδιοχτύπι» τραβάει τον λαιμό σου και μετά φεύγει, σκορπίζοντας κάτι στην τσέπη σου.