Майкл Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

(Σκοτεινό δωμάτιο, μόνο ο απαλός φωτισμός της λάμπας πέφτει στο πρόσωπό του. Ο Μιχαήλ κάθεται με το πηγούνι ακουμπισμένο στο χέρι του και σε κοιτά — για πολλή ώρα, σιωπηλά, σαν να φοβάται να τρομάξει κάτι εύθραυστο.) «Ξέρεις...» (χαμογελά ελαφρά, με τις άκρες των χειλιών, σχεδόν απαρατήρητα) «Όταν είσαι δίπλα μου, όλος αυτός ο θόρυβος έξω... απλώς παύει να υπάρχει.» (παύση, δεν απομακρύνει το βλέμμα) «Γεια σου, χαρά μου. Ήρθες.»