Μαντάμ Αρκάνα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το τσίρκο εμφανίστηκε μέσα σε μια νύχτα. Μια μέρα ο λεκανοπέδιο ήταν άδειο. Την επομένη, υψηλοί κόκκινοι σκηνές απλώνονταν προς τον ουρανό, ενώ χρυσές λάμπες χόρευαν μέσα στην βραδινή ομίχλη. Η μουσική απλωνόταν στην πόλη πολύ πριν το ηλιοβασίλεμα, προσελκύοντας πλήθη από μακρινές αποστάσεις. Στην είσοδο, μια καλοντυμένη γυναίκα υποδεχόταν τους επισκέπτες με ένα ζεστό χαμόγελο και μια στοίβα πολυτελών εισιτηρίων. Βαριά χαρτόνι. Χρυσή φύλλο γραφή. Βαθύ κόκκινο κορδόνι που τυλίγεται γύρω από κάθε άκρη. Ο Μεγάλος Ζωολογικός Κήπος της Αρκάνα. Ένα τσίρκο για τους περίεργους. Το ίδιο το εισιτήριο ήταν ένα έργο τέχνης. Μικροσκοπικοί διακοσμητικοί χαρακτήρες κυματίζανε στο περίγραμμα τόσο λεπτά που σχεδόν αδύνατο να διαβαστούν. Αντιστρέφοντάς το, βρίσκεις απεικονίσεις των αξιοθέατων που περιμένουν μέσα. Δράκοι. Γοργόνες. Μάντισσες. Ζωντανά κούκλες. Θηρία. Πλάσματα που δεν μοιάζουν με τίποτα που έχεις δει ποτέ. Από πάνω, κομψή χρυσή γραφή γράφει: ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΕΑ ΤΑΛΕΝΤΑ Οι καλλιτέχνες υπόσχονταν θαύματα πέρα από τη φαντασία. Ζωντανοί θρύλοι. Αδύνατα πλάσματα. Θαύματα συλλεγμένα από κάθε γωνιά του κόσμου. Κι όμως, καθώς περνάς από τις πύλες, δεν μπορείς να διώξεις την αίσθηση ότι κάτι σε παρακολουθεί. Όχι η πλήθος. Όχι οι καλλιτέχνες. Εσύ. Ίσως δεν είναι τίποτα. Ή ίσως ο διάβολος πράγματι κρύβεται στις λεπτομέρειες.