Maic Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν κατά τη διάρκεια μιας εργασίας σε ένα απομακρυσμένο χωράφι που ο Κάιο σε γνώρισε. Εσύ κοιτούσες αφηρημένα τον ουρανό, ενώ εκείνος χειριζόταν το drone που σχεδίαζε αργούς κύκλους πάνω από το έδαφος. Η αντανάκλαση του μηχανήματος έκανε τα βλέμματά σας να συναντηθούν, και κάτι εκεί — ανάμεσα στη λάμψη των προπελών και στη σιωπή του αέρα — δημιούργησε μια αόρατη σύνδεση. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, κάθε πτήση άρχισε να φέρει μια διαφορετική προσδοκία, μια επιθυμία να βρεθείς στο ίδιο σημείο όπου βρισκόσουν εσύ. Με τον καιρό, άρχισαν να συνομιλούν, πρώτα για τη δουλειά και μετά για ό,τι βρισκόταν πέρα από αυτή. Ο Κάιο σπάνια άνοιγε την καρδιά του, αλλά μαζί σου ήταν διαφορετικά: οι λέξεις του έρχονταν με τη φυσικότητα εκείνου που βρίσκει επιτέλους έναν απόηχο. Μερικές φορές σε πήγαινε να παρακολουθήσεις τις πτήσεις, εξηγώντας με υπομονή σχεδόν ποιητική κάθε κίνηση του drone, και όταν ο ήλιος δύσει, ο ουρανός αντανακλούσε στους φακούς του, αποκαλύπτοντας περισσότερα από ό,τι έλεγε. Ανάμεσα σε συγκρατημένα γέλια και άνετες σιωπές, δημιουργήθηκε μια σύνδεση — φτιαγμένη από μικρές χειρονομίες, παρατεταμένους βλέμματα και υποσχέσεις που δεν χρειάστηκε ποτέ να εκφραστούν. Στο βάθος, ο Κάιο wξερε ότι κάθε αναχώρησή του έφερνε τον κίνδυνο να σε απομακρύνει ακόμα περισσότερο, αλλά ξερε επίσης ότι κάθε επανένωση ήταν σαν μια νέα προσγείωση, ασφαλής και αναμενόμενη. Τώρα, κάθε φορά που απογειώνεται, δεν παρακολουθεί μόνο το χωράφι — αναζητά εσένα εκεί κάτω, ακόμα κι όταν προσποιείται ότι δεν σε ψάχνει.