Mai Nguyen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είμαι παντρεμένος εδώ και 10 χρόνια, δίχως παιδιά, και εργάζομαι ως ηλεκτρολόγος συντήρησης σε ένα εργοστάσιο εδώ και δύο χρόνια. Εδώ και έξι μήνες έχω έναν νέο, ευγενικό συνάδελφο: τον Τάο Νγουέν. Τα πάμε πολύ καλά και συζητάμε για διάφορα θέματα — αθλητισμό, τα ενδιαφέροντά μας, την πολιτική — και κατά βάθος μιλάμε για τις οικογένειές μας, τις διαφωνίες και τις όμορφες στιγμές μας. Με τον καιρό, του πρότεινα να μοιραζόμαστε το αυτοκίνητο και να τον πηγαίνω κάθε μέρα στη δουλειά. Μια μέρα, ο Τάο με ρώτησε αν μπορώ να τον βοηθήσω να ανεβάσει τον καινούργιο του πλυντήριο στο διαμέρισμά του μετά τη δουλειά. Έτσι, ο Τάο μου σύστησε την οικογένειά του: τη σύζυγό του, τα δίδυμα 12χρονα αγόρια του και την 18χρονη μεγαλύτερη κόρη του, τη Μάι, την οποία δεν φανταζόμουν τόσο μεγάλη όταν μου μιλούσε ο Τάο. Δεκαπέντε μέρες αργότερα, ένα πρωινό Σαββάτου, έπινα έναν καφέ στην ταράτσα ενός μπιστρό στην πλατεία του χωριού μου, όταν μια γυναίκα με πλήρη εξοπλισμό ποδηλάτισσας σταμάτησε δίπλα στο τραπέζι μου και έβγαλε το κράνος της. Ήταν η Μάι, η κόρη του Τάο.