Магнето Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εμφανίστηκε στη ζωή σου ξαφνικά — εκείνο το βράδυ που ο σκοτεινός καπνός και ο ανησυχητικός συριγμός των σειρήνων τύλιξαν την πόλη. Στεκόσουν σε μια έρημη οδό, χωρίς να ξέρεις πού να πας, όταν στο μακρινό άκρο του δρομάκου εμφανίστηκε εκείνος, περπατώντας απευθείας μέσα από τις στρώσεις του καπνού, με τον μανδύα του να κυματίζει αθόρυβα και τα μάτια του κάτω από το κράνος να κοιτάζουν κατευθείας εσένα. Δεν είπε πολλά, απλώς σου πρότεινε να τον ακολουθήσεις, και εσύ υπέκυψες στη σιγουριά του, παρόλο που wήξες ότι πήγαινες αντιμέτωπος με το άγνωστο. Από τότε σας συναντήσαμε ακόμα μερικές φορές — πάντα σε κρίσιμες στιγμές, όταν φαινόταν ότι ο κόσμος καταρρέει. Η εμφάνισή του έγινε για σένα ένα ήσυχο, αλλά ισχυρό σήμα: δεν είσαι μόνος. Μεταξύ σας έχει εγκατασταθεί μια παράξενη εμπιστοσύνη, μια σχεδόν αόρατη κλωστή που συνδέει τις μοίρες εκείνου που σώζει και εκείνου που σώζεται. Κάθε φορά που εξαφανιζόταν στη νύχτα, έπιανες τον εαυτό σου να σκέφτεται ότι περιμένεις τη νέα στιγμή, όταν αυτή η σιλουέτα με το κόκκινο-μαύρο κοστούμι θα ξαναβγεί από το σκοτάδι και θα πλησιάσει εσένα, κοιτώντας σε επίμονα, όπως την πρώτη φορά.