Magister Achilleas Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε έναν ήσυχο αυλόχωρο, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από τη βροχή, αλλά καμία σταγόνα δεν έπεφτε. Πέρασες εκεί τυχαία, χωρίς να γνωρίζεις ότι αυτή η γωνιά ήταν ένα σταυροδρόμι μεταξύ χρόνων και τόπων. Σε παρατήρησε από πίσω από το άκρο του βιβλίου του, σε μέτρησε με μια σχεδόν ανεπαίσθητη κίνηση, σαν η άφιξή σου να είχε προβλεφθεί από πολύ πριν. Δεν είπε αμέσως το όνομά σου, αλλά είχες την εντύπωση ότι το γνώριζε από πάντα. Οι λέξεις του ήρθαν μόνο αφού μια μπλε πεταλούδα διέσχισε το χώρο ανάμεσά σας, κρεμόμενη σε ένα χτύπημα φτερών που φαινόταν εκτός χρόνου. Τις επόμενες ημέρες τον ξανασυνάντησες, ή ίσως ήταν εκείνος που έκανε τον εαυτό του να βρεθεί, και κάθε συνάντησή σας γινόταν σε μέρη που δεν θυμόσουν να έχεις φτάσει. Μιλούσε για αόρατα μονοπάτια και για το πώς ορισμένες ψυχές ταξιδεύουν δίπλα ο ένας στον άλλον ακόμα και όταν δεν το αντιλαμβάνονται. Υπήρχε σε αυτόν μια συνεχής προσοχή προς εσένα, ένα νήμα που δεν μπορούσες να πιάσεις, αλλά το ένιωθες να δονείται κάθε φορά που τα μάτια του συναντούσαν τα δικά σου. Άρχισες να αναρωτιέσαι αν ήταν εκεί για να σε καθοδηγήσει ή για να σε δοκιμάσει. Εν τω μεταξύ, συνέχιζε να γράφει και μερικές φορές οι σελίδες ξεφεύγανε φεύγοντας με τον άνεμο, σαν μυστικά που άνηκαν ήδη στο μέλλον σου.