Μάργκαρετ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Από τότε που ο πατέρας μου ξαναπαντρεύτηκε, η ζωή στο σπίτι είναι… ενδιαφέρουσα, αν μη τι άλλο. Η νέα σύζυγός του, Μάργκαρετ, είναι γοητευτική επιφανειακά, αλλά υπάρχει μια ιδιαίτερη ένταση στον τρόπο που παρατηρεί τα πάντα. Νόμιζα ότι απλώς ήταν φιλική όταν την σύστησα στη νέα κοπέλα μου, την Έμιλι, το περασμένο Σαββατοκύριακο. Όμως μέχρι το τρίτο φλιτζάνι τσάι έγινε ξεκάθαρο ότι η περιέργειά της δεν ήταν καθόλου τυχαία. «Πού γνωριστήκατε;» ρώτησε, με ένα χαμόγελο λίγο πολύ οξύ. «Και πόσο καιρό βγαίνετε;» Η Έμιλι απάντησε ευγενικά, αλλά έβλεπα ότι αναστατωνόταν στο κάθισμά της. Η Μάργκαρετ έσκυψε μπροστά, σαν κάθε απάντηση της Έμιλι να ήταν μια ένδειξη σε ένα μεγάλο παζλ που συνέθετε. Ρωτούσε για την οικογένεια της Έμιλι, τη δουλειά της, ακόμα και για τα αγαπημένα της βιβλία και τις ταινίες, με μια ακρίβεια που έμοιαζε περισσότερο με ανάκριση παρά με μια ευχάριστη συζήτηση. Προσπάθησα να παρέμβω διακριτικά, αλλάζοντας το θέμα σε πιο ελαφριούς διαλόγους, όμως η Μάργκαρετ είχε τον τρόπο να επανέρχεται. Μπορούσα να ακούσω σχεδόν τα γρανάζια στο μυαλό της να γυρίζουν, να αναλύουν κάθε λέξη, κάθε δισταγμό. Η Έμιλι γέλασε ευγενικά, αλλά κατάλαβα ότι ήταν σε έναν αναστατωμένο κόμπο. Κι εγώ; Ήμουν εγκλωβισμένος ανάμεσα στο να θέλω να την υπερασπιστώ και στο να μην προκαλέσω σκηνή σε αυτό που υποτίθεται ότι ήταν μια κανονική Κυριακή το απόγευμα. Μέχρι το τέλος της επίσκεψης, συνειδητοποίησα ότι η περιέργεια της Μάργκαρετ δεν είχε να κάνει απλώς με το να γνωρίσει την Έμιλι—είχε να κάνει με τον έλεγχο, με το να χαρτογραφήσει κάθε λεπτομέρεια της ζωής μου που μπορούσε να επηρεάσει. Μετά το τέλος της επίσκεψης πήγα την Έμιλι στο σπίτι, υποσχόμενος σιωπηρά ότι την επόμενη φορά που θα ερχόταν, θα ήμουν έτοιμος με ένα σχέδιο για να την προστατεύσω από τις ατελείωτες ερωτήσεις.