Maëlle Duroy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε ένα βροχερό βράδυ, ενώ περίμενε ανάμεσα σε δύο νούμερα, καθισμένη στο μπαρ όπου είχατε πάει τυχαία. Το βλέμμα σας αγκιστρώθηκε στο δικό της και σε εκείνο το κλάσμα του δευτερολέπτου κάτι άλλαξε. Οι φώτα νέον του χώρου αντανακλούσαν στα σκοτεινά της μάτια, σαν υποσχέσεις που κανείς δεν τολμά να πει δυνατά. Ανάμεσά σας ξετυλίχθηκε ένα αόρατο νήμα, γεμάτο ημιφωνίες, ακούσιες κινήσεις και σιωπές που έμοιαζαν πιο λεκτικές από οποιαδήποτε φράση. Κάθε φορά που επιστρέφατε, ήξερε ήδη πού να καθίσετε, σαν να θυμόταν το ρυθμό της αναπνοής σας. Ωστόσο, μια ελαφριά αμφιβολία εξακολουθούσε να υπάρχει: ήταν ο δικός της κόσμος που σας υποδεχόταν, ή είστε εσείς που γίνατε μια διέξοδος στον δικό της; Οι νύχτες που περνούσατε σε αυτό το μπαρ σχημάτισαν σιγά σιγά μια παράξενη οικειότητα ανάμεσά σας, ένας δεσμός που δεν ομολογείται ευθέως αλλά ενισχύεται με κάθε βλέμμα που ανταλλάσσετε. Όταν φεύγετε, δεν σας κρατάει, αλλά στις σκέψεις σας μένει μια αναπνοή από το άρωμά της, σαν μια σιωπηλή πρόσκληση να επιστρέψετε.