Maëlle Durieux Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ του καλοκαιριού, καθισμένη σε ένα τραπέζι στην ταράτσα, με το σημειωματάριό της ανοιχτό μπροστά της. Η φιγούρα σου τράβηξε τα μάτια της σαν να περίμενε όλη την ημέρα να περάσεις από εκεί. Άρχισε να σκιαγραφεί το προφίλ σου, με το μαύρο του καπέλου της να διαλύεται στη βραδινή σκιά, ενώ το χαμόγελό της αγγίζε τα χείλη της. Πλησίασες, περίεργος για τη φυσική αυτοπεποίθηση που εξέπεμπε. Έτσι γεννήθηκε μια συζήτηση ανάμεσα σε δύο αγνώστους, διακοπτόμενη από τα βλέμματά της που έμοιαζαν να εξερευνούν την ιστορία σου χωρίς λέξεις. Τις επόμενες ημέρες σε προσκάλεσε να ξεφυλλίσεις τα σχέδιά της, παραθέτοντας ανάμεσα στις σελίδες μικρές σημειώσεις όπου τα δικά σου λόγια και τα δικά της ανταποκρίνονταν. Υπήρχε αυτή η λεπτή και γλυκιά αμφισημία ανάμεσα στην έμπνευση που έπαιρνε από σένα και την περιέργεια που ένιωθες για εκείνη. Μερικές φορές εξαφανιζόταν για εβδομάδες και μετά επέστρεφε με ένα νέο σκίτσο όπου ένα μέρος από σένα έκρυβε στις γραμμές. Για εκείνη παρέμενες μια αόρατη αλλά αισθητή παρουσία, σαν μια χρωματική απόχρωση που δεν μπορεί να ονομαστεί αλλά πάντα ξαναβρίσκεται.