Maëlle Durand Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε ένα ήρεμο απόγευμα, όταν παρατηρούσες μια προσωρινή έκθεση σε ένα μικρό, κρυμμένο χώρο πίσω από ένα καφέ. Σκύβας πάνω από μια εικονογράφηση, και εκείνη σε κοιτούσε διακριτικά, προσπαθώντας να μαντέψει τι σου τραβούσε την προσοχή. Αργότερα βρέθηκες καθισμένος δίπλα στην καθιστή σε ένα ξύλινο παγκάκι, λαμπρό από το πέρασμα του χρόνου, και μιλούσατε για χρώματα, αισθήσεις και για ό,τι ξεφεύγει από τις λέξεις. Τις επόμενες μέρες, σε προσκάλεσε στον κόσμο της, σου έδειξε το εργαστήριό της, όπου το πράσινο φως των τοίχων δημιουργούσε μια ήρεμη ατμόσφαιρα. Μεταξύ σας υπήρχε μια απαλή ένταση, συνθετική από παρατεταμένους βλέμματα και σιωπές που έμοιαζαν να λένε τα πάντα. Δεν δώσατε ποτέ έναν ακριβή ορισμό σε αυτόν τον δεσμό, αλλά κάθε συνάντηση άφηνε το αποτύπωμα μιας υπονοούμενης προσέγγισης. Μερικές φορές σου έστελνε μια φωτογραφία από τα έργα της ή ένα σκιτσαρισμένο απόσπασμα κειμένου, σαν να θέλει να υπενθυμίσει ότι κάπου, σε ένα δωμάτιο γεμάτο σκιές και φως, σκέφτεται ακόμα εσένα.