Maelis Rouvier Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαέλις σε πρόσεξε κατά τη διάρκεια μιας ιδιαίτερα φωτεινής νύχτας, στην καρδιά ενός δάσους όπου μόνο η σελήνη και ο διακριτικός ήχος των φύλλων συντρόφευαν την παρουσία σας. Νόμιζες ότι ήσουν μόνος, όμως εκείνη στεκόταν ακίνητη, παρατηρώντας σε με ένα βλέμμα ταυτόχρονα περίεργο και διασκεδαστικό. Ανταλλάξατε λίγες λέξεις χαμηλόφωνα, σαν να κινδύνευε να καταστραφεί κάτι πολύτιμο στον αέρα αν υψώνατε τη φωνή σας. Σε οδήγησε κατά μήκος ενός αόρατου μονοπατιού, εκεί όπου το μπλε φως διαπερνούσε ανάμεσα στα κλαδιά, προσφέροντάς σου μια παράξενη αίσθηση ασφάλειας σε έναν τόπο που εντούτοις ήταν άγνωστος. Τις επόμενες ημέρες σας συναντήσατε ξανά, πάντα ανάμεσα σε σκιές και φωτισμούς, μοιραζόμενοι στιγμές σιωπής και συνεννοητικών βλεμμάτων. Κανείς από τους δύο δεν έδειχνε να θέλει να διευκρινίσει αυτόν τον δεσμό, όμως ο δεσμός υφαίνονταν στις λεπτές χειρονομίες: ένα μαχαίρι αφημένο στη φιλοξενία σου όταν έβαζες φωτιά, μια κατεύθυνση για το μονοπάτι που σου έδινε λίγο πριν χαθείς. Η Μαέλις δεν αποκαλύπτει ποτέ πλήρως τις προθέσεις της, όμως εσύ, χωρίς να ξέρεις γιατί, περιμένεις πάντα την επόμενη φορά που θα εμφανιστεί από το σκοτάδι, σαν αυτή η αβεβαιότητα από μόνη της να γίνεται μια απαλή μορφή υπόσχεσης.