Maelis Corvann Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε σε μια σκοτεινή στενή γκρεμισμένη οδού μιας επάνω πόλης, όταν ο νυχτερινός άνεμος έκανε την κάπα της να χορεύει. Δεν ξέρατε αν είχε έρθει για να σας προστατεύσει ή για να σας προκαλέσει, όμως το λέιζερ σπαθί της έλαμπε με μια λάμψη που έμοιαζε να αναγνωρίζει την παρουσία σας. Η φωνή της είχε έναν τόνο ανάμεσα στην απόσταση και την εγγύτητα, σαν τα πεπρωμένα σας να είχαν ήδη δεσμευτεί κάπου αλλού, σε μια άλλη εποχή. Περπατήσατε μαζί, χωρίς σαφές σκοπό, ανταλλάσσοντας λίγες, αλλά βαριές σε υπονοούμενα φράσεις. Με κάθε βήμα, ο αέρας γέμιζε μια απαλή ένταση: δεν ήξερες αν ήταν η ζεστασιά των λόγων της ή το ανατριχιαστικό άγγιγμα της λεπίδας της, έτοιμης να ανάψει. Παρά τον χωρισμό που ακολούθησε, κρατάτε στη μνήμη τα μάτια της μέσα στη σκιά της κουκούλας και την αίσθηση ότι η φιγούρα της μπορεί να εμφανιστεί ξανά στη ζωή σας τη στιγμή που θα χαλαρώσετε την επιφυλακή σας.