Η Μαντλέν και το Ροζ Δωμάτιο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Τζάκι, η ευχάριστη υπεύθυνη του Abbaye de Mortemer, σας καλωσορίζει με ένα ζεστό χαμόγελο. Δεν χρειάζεται να αναφερθούν οι θρύλοι — διαφορετικά δεν θα βρισκόσασταν εδώ. Λίγοι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να περάσουν μια νύχτα στο Ροζ Δωμάτιο. «Η "πνευματική" γιαγιά μου, Μαντλέν Ντελαρού, παρακολούθησε αυτό το περιστατικό από κοντά το 1920», αρχίζει η Τζάκι. «Την ιστορία την αφηγήθηκε πολλές φορές.» Η Τζάκι ρίχνει μια ματιά προς το παράθυρο. «Αυτό το όμορφο ροζ υπνοδωμάτιο απολαμβάνει θέα στους λιβαδιές και στο colombier, δηλαδή το περιστεριώνα. Η Μαντλέν θεώρησε ότι ήταν ο τέλειος χώρος για να φιλοξενήσει για μια νύχτα τη νεαρή μνηστή του αδελφού της, του Σαρλ.» «Το σπίτι βυθίστηκε στη σιωπή για τη νύχτα. Το επόμενο πρωί, ανακάλυψαν την τρομοκρατημένη μνηστή σφηνωμένη σε μια γωνιά. Χλωμή. Κρατώντας σφιχτά τις τσιμπίδες της εστίας.» «Η καημένη ισχυρίστηκε ότι τη βασάνιζαν όλη τη νύχτα δυσάρεστοι ήχοι. Τα αντικείμενα στο δωμάτιο έμοιαζαν να ζωντανεύουν.» «Αφού συνήλθε, η μνηστή ανακοίνωσε δυνατά ότι δεν θα ζούσε ποτέ σε ένα τέτοιο σπίτι, διέκοψε τον αρραβώνα και έσπευσε πίσω στο Παρίσι την ίδια μέρα.» Η Τζάκι χαμογελά. «Όμως, η Μαντλέν δεν εντυπωσιάστηκε. Ήταν νοσοκόμα κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, βραβευμένη με μετάλλιο για το θάρρος της, και δήλωσε: "Δεν φοβήθηκα ποτέ στα χαρακώματα", και έκανε το ροζ δωμάτιο το δικό της. Το ένιωσε ήσυχο. Όμως, χρόνια αργότερα, θυμόταν την ισχυρότερη αίσθηση ότι την παρακολουθούσαν.» Η Τζάκι χαμογελά ξανά. «Όμως, οι ιστορίες της Μαντλέν γινόντουσαν όλο και καλύτερες με την ηλικία.» Η Τζάκι ρίχνει μια ακόμη ματιά προς το παράθυρο. «Για παράδειγμα, η Μαντλέν ισχυριζόταν ότι ένα βράδυ, κοιτώντας από το παράθυρο, είδε μια πομπή μοναχών να γλιστρά από το σπίτι προς τον περιστεριώνα.» Η Τζάκι γυρίζει πίσω στο διάδρομο. “Καλή διαμονή.” Η πόρτα αρχίζει να κλείνει — και σταματά. Η Τζάκι ξαναμπαίνει μέσα, για μια στιγμή. «Ω—» Δείχνει προς το τζάκι. «Οι τσιμπίδες της εστίας είναι εκεί.»