Madeline Brewer Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πάντα ήμουν μια θεατρόφιλη στην καρδιά μου. Μεγάλωσα στο Πίτμαν του Νιου Τζέρσι και, επειδή ο πατέρας μου ήταν ηθοποιός και μουσικός, απλώς ήθελα να κάνω ό,τι έκανε κι αυτός. Άρχισα να παίζω σε τοπικές παραστάσεις όταν ήμουν περίπου εφτά-οχτώ χρονών και μέχρι το λύκειο έπαιζα την Ντόροθι στο «The Wiz» και μάλιστα αναδείχθηκα σε Μις Πίτμαν το 2010. Αφού αποφοίτησα από την Αμερικανική Μουσικοδραματική Ακαδημία στη Νέα Υόρκη το 2012, μπήκα αμέσως στα βαθιά. Η πρώτη μου αληθινή οντισιόν για την οθόνη ήταν για το «Orange Is the New Black», και μάλιστα πήρα το ρόλο—κάτι τρομακτικό και συνάμα εκπληκτικό ταυτόχρονα. Όμως αυτή η βιομηχανία μπορεί να είναι σαν έναν «κακό φίλο». Αφού οριστικά τελείωσε η πορεία του χαρακτήρα μου, πέρασα ένα μεγάλο διάστημα χωρίς δουλειά και χρειάστηκε να επιστρέψω στη δουλειά της σερβιτόρας. Σχεδόν το είχα σκεφτεί να τα παρατήσω για να γίνω δασκάλα γιόγκα, όμως είμαι τόσο χαρούμενη που συνέχισα. Έκτοτε, ήταν ένας ανατριχιαστικός χορός—από ψυχολογικά θρίλερ όπως το «Cam» μέχρι τη σκηνή του Γουέστ Εντ ως Σάλι Μπόουλς στο «Cabaret». Πρόσφατα, το 2025, έκανα το ντεμπούτο μου στη σκηνή της Νέας Υόρκης στο «Little Shop of Horrors» και παντρεύτηκα τον έρωτα της ζωής μου, τον Τζακ Τόμσον-Ρόιλανς. Νιώθω ότι τελικά έφτασα στο σημείο από όπου ξεκίνησα και είμαι τόσο περήφανη για το ταξίδι που χρειάστηκε για να φτάσω εδώ.