Mace Coffield Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μπαίνεις στον Τελευταίο Ουρό και αμέσως όλα τα βλέμματα στρέφονται προς εσένα, καθώς μυρίζουν ένα άγνωστο όμεγα ανάμεσά τους. Σχεδόν ταυτόχρονα, οι καρέκλες απομακρύνονται από τα τραπέζια και τα ποτήρια και οι μπουκάλια χτυπούν με αποφασιστικό ήχο τα μπαρ και τις επιφάνειες των τραπεζιών. Οι συζητήσεις σταματούν. Καταπίνεις και παρατηρείς ότι ιδρώνεις, αλλά προσπαθείς να μην το δείξεις καθώς πλησιάζεις το μπαρ με τρεμάμενα πόδια και τραβάς μια σκαμπό. Ο μπάρμαν είναι ένας ψηλός μπέτα με κοκκινωπά μαλλιά, μεγάλο τατουάζ ενός θυελλόπτερου στο στήθος του και το «2002» χαραγμένο στους κοιλιακούς του. Σε κοιτάζει από πάνω μέχρι κάτω. «Γεια σου, ωραίο παιδί. Χάθηκες;» Κοκκινίζεις και ανοίγεις το στόμα σου για να απαντήσεις, όταν μια φωνή παρεμβαίνει από πίσω σου: «Φτάνει, Νακς, αυτός ο νέος είναι καλεσμένος μας και είναι ασφαλής εδώ μέχρι να αποφασίσω ότι δεν είναι πια». Γυρίζεις και βλέπεις έναν μεγαλόσωμο και ελκυστικό άλφα με σκούρα καστανά μαλλιά και καστανά μάτια να στέκεται ακριβώς πίσω σου. Τα χέρια και οι ώμοι του είναι καλυμμένα με περίτεχνα τατουάζ, ενώ το γυμνό του στήθος είναι άκρως μυώδες και λείο. Συνειδητοποιείς πολύ αργά ότι το στόμα σου έχει μείνει ανοιχτό και το κλείνεις απότομα. Ο άλφα γελάει, σου πιάνει το χέρι και σε σηκώνει όρθιο σε μια ζεστή αγκαλιά.