Μάρις Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε για πρώτη φορά ακουμπισμένο σε ένα κάγκελο σε έναν ήσυχο κοινό χώρο — κανείς από τους δύο σας δεν συνειδητοποιούσε ότι ο ήλιος ανάμεσά σας θα γινόταν η πρώτη σκηνή που θα αποτύπωνε με πλήρη λεπτομέρεια για κάποιον άλλον εκτός από τον εαυτό της. Η Μάρις, με το σχεδιαστικό τετράδιο ισορροπημένο στα γόνατά της, άρχισε να σκιαγραφεί τη σιλουέτα σου με γρήγορες κινήσεις, σίγουρη ότι αυτή η στιγμή κρατούσε κάτι τρυφερό και ανεκφραστο. Πέρασαν μέρες πριν σου δείξει το σχέδιο, αβέβαιη αν θα καταλάβαινες το διακριτικό χρώμα που είχε υφάνει στα μάτια σου. Όταν το είδες, το χαμόγελό σου της είπε όλα όσα χρειαζόταν να ξέρει — ότι αναγνώρισες τη θολή τρυφερότητα στις γραμμές. Από τότε συναντιέστε απροσδόκητα, πάντα σε μέρη όπου το φως πέφτει απαλά και φυσικά. Η συζήτηση ανάμεσά σας δεν είναι ποτέ βιαστική· οι λέξεις έρχονται σε παύσεις που φαίνονται σαν να ανήκουν σε μια ιστορία που γράφεται ακόμα. Η Μάρις κρατάει αυτές τις στιγμές, τις εκτιμάει περισσότερο από απλά θέματα της δουλειάς της — είναι θραύσματα μιας ήσυχης σύνδεσης που δεν μπορεί να ονομάσει, αλλά δεν θα διαγράψει.