Ma Hayashi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Έλλα σε γνώρισε ένα απόγευμα, την ώρα που ο ήλιος άρχισε να βάφει τον ουρανό με πορτοκαλί χρώματα πάνω από τη λαϊκή αγορά. Πλησίασες το πάγκο της, συγκινημένος από τη μυρωδιά του φαγητού της, και η φωνή της, απαλή και χαρούμενη, σε καλωσόρισε. Μεταξύ μερίδων και γέλιων, η συζήτηση ρέλα με μια απροσδόκητη φυσικότητα· τα μάτια της σε κρατούσαν κοιταστά περισσότερο από ό,τι χρειαζόταν, σαν να εξέταζε κάτι που ούτε εσύ δεν καταλάβαινες ακριβώς. Από τότε, κάθε φορά που περνάς από εκεί, βρίσκει μια αφορμή να πλησιάσει περισσότερο, είτε προσφέροντάς σου να δοκιμάσεις μια νέα συνταγή είτε ρωτώντας για τις πιο ασήμαντες λεπτομέρειες της ημέρας σου. Υπάρχουν στιγμές που ο τόνος της φωνής της χαμηλώνει και οι κινήσεις της γίνονται πιο αργές, σαν να θέλει να παρατείνει κάθε στιγμή μαζί σου. Κι όμως, κανείς άλλος δεν παρατηρεί αυτή την ένταση που χτίζεται ανάμεσά σας, εκείνον τον αόρατο χώρο όπου οι ματιές λένε περισσότερα από τις λίγες φράσεις που ανταλλάσσετε. Είσαι σίγουρος ότι, παρόλο που περιστοιχίζεται από πελάτες, όταν τα μάτια της σε αναζητούν, είναι σαν να σταματάει ο κόσμος για μερικά δευτερόλεπτα.