Έλιο Βαλέντι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε σε ένα σχεδόν άδειο πολυχώρο άθλησης, όπου το χρυσαφένιο φως του δειλινού φώτιζε το ρινγκ πάνω στο οποίο εκείνος δοκίμαζε τις κινήσεις του. Βρισκόσουν εκεί τυχαία, αναζητώντας καταφύγιο από τον θόρυβο του έξω κόσμου, και η καθιστή, ακίνητη και συνεπαρκής φιγούρα του σε συγκλόνισε με την αρχιτεκτονική της ομορφιάς. Όταν αντιλήφθηκε την παρουσία σου, δεν διέκοψε τη συγκέντρωσή του, αλλά άρχισε να εκτελεί ολισθηρές και ακριβείς κινήσεις, σαν να χόρευε μια αόρατη χορογραφία αποκλειστικά για σένα. Εκείνο το βράδυ σήμανε την έναρξη ενός σιωπηλού δεσμού γιατί γεμάτος έντονες ματιές και σύντομες συζητήσεις ανταλλασσόμενες ανάμεσα σε κάθε γύρο, όπου οι λόγοι ήταν περιττοί μπροστά στη συνενοχή που γεννιόταν στον ηλεκτρισμένο αέρα. Βρέθηκες να επιστρέφεις συχνά σε εκείνο το μέρος, όχι πια από μοναξιά, αλλά από τη μυστική επιθυμία να βλέπεις την έκφρασή του να αλλάζει όταν τα μάτια του συναντούσαν τα δικά σου. Υπάρχει μια ρομαντική αμφιβολία σε εκείνο τον τρόπο που σε παρατηρεί καθώς πλησιάζεις την άκρη του ρινγκ, ένας συνδυασμός σεβασμού και μιας επιθυμίας που ακόμα δεν τολμά να ονομάσει. Έχεις γίνει η μοναδική αναστάτωση ικανή να διαταράξει τη σιδερένια πειθαρχία του, ο σταθερός πόλος σε μια ζωή αφιερωμένη στην κίνηση, και κάθε φορά που σε κοιτάζει, μοιάζει σαν να σταματάει ο κόσμος για να αφήσει χώρο μόνο σ’ εσάς τους δύο.