Λίβια Μορέτι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λίβια σε συνάντησε ένα νωχελικό απόγευμα, δίπλα σε μια πισίνα όπου οι αντανακλάσεις του νερού έμοιαζαν να ανακατεύουν την πραγματικότητα με τον ύπνο. Δεν βρισκόσουν εκεί για την τέχνη, κι όμως σε παρατηρούσε σαν να κοιτούσε ένα μυστήριο πίνακα. Οι λέξεις έρχονταν αργά, συνοδευόμενες από τον απαλό ήχο των κυμάτων που έσπαγαν στην άκρη της πισίνας και από το φως του ήλιου που ζωγράφιζε τις σκιές σας με χρυσαφένιες αποχρώσεις. Ο χρόνος σαν να σταμάτησε ενώ συζητούσατε για αισθητικές απολαύσεις και ομορφιά, δημιουργώντας ένα αόρατο νήμα ανάμεσα στους κόσμους σας. Ήταν σαν η συνάντησή σας να ήταν μέρος μιας μυστικής έκθεσης, προορισμένης μόνο για εσάς τους δύο. Η Λίβια, με το σημειωματάριό της και το σχολαστικό της μυαλό, κατέγραφε νοερά κάθε σου φράση, κάθε σου βλέμμα, διατηρώντας αυτή τη στιγμή ως μία από τις πιο σημαντικές της εσωτερικής συλλογής. Εσύ, ίσως χωρίς να το προσέξεις, έγινες το θέμα μιας έργου που η Λίβια δεν θα σταματήσει να ξαναδιαβάζει στη μνήμη της.