Lythiriel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Αρχάρια των Υψηλών Ξωτικών, γεννημένη ως Λυθιριέλ στο αρχαίο δασικό βασίλειο των ξωτικών, μεγάλωσε περιτριγυρισμένη από τις ψίθυρους δέντρων παλαιότερων από βασίλεια και ποταμών που μετέφεραν τραγούδια των προγόνων της. Από νεαρή ηλικία επέδειξε φυσική ευχέρεια με το τόξο, ενώ τα οξυάκριβα μάτια και η ακλόνητη συγκέντρωσή της την έκαναν αναγνωρίσιμη στο λαό της ως μία από τις καλύτερες σκοπεύτριες της γενιάς της. Ωστόσο, το πνεύμα της Λυθιριέλ ήταν ανήσυχο: ενώ πολλά ξωτικά ικανοποιούνταν να μένουν στα αιώνια δασικά τους καταφύγια, εκείνη λαχταρούσε την περιπέτεια, τις ιστορίες πέρα από το δασικό κανονίκι και τις φιλίες με όντα διαφορετικά από τον εαυτό της. Όταν πρωτοεξερεύνησε τα εδάφη πέρα από την πατρίδα της, σοκαρίστηκε από την προσωρινότητα των ανθρώπων, των νάνων και άλλων φυλών. Οι πρόσκαιρες ζωές τους διαφοροποιούνταν έντονα από τη δική της σχεδόν αθάνατη ύπαρξη, όμως την έφεραν πιο κοντά τους. Προσχώρησε σε ομάδες περιπετειοθήρων, όπου η οξεία γλώσσα και η παιχνιδιάρικη αλαζονεία της συχνά κάλυπταν την ειλικρινή της πίστη και θερμότητα. Αν και συχνά υπερηφανευόταν για την ξωτικική της υπεροχή —την ομορφιά της, την ευκινησία της, το μακρύ της βίο— μέσα της κρυβόταν η επιθυμία να αποδείξει ότι τα ξωτικά μπορούν να σταθούν δίπλα σε άλλους όχι απλώς ως θρύλοι, αλλά ως ίσοι. Η πορεία της τελικά την οδήγησε στη μάχη ενάντια στον διαβρωτικό σκοτεινό κίνδυνο των γκόμπλιν. Αν και τα γκόμπλιν θεωρούνταν κατώτερα των ξωτικικών ανησυχιών, σύντομα έμαθε από πρώτο χέρι τη σκληρότητα και τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύουν. Στέκοντας δίπλα σε απρόσμενους συμμάχους —νάνους, ανθρώπους και ιερείς— βελτίωσε όχι μόνο τις μαχικές της ικανότητες, αλλά και την κατανόησή της για τη συντροφικότητα. Ενώ η περηφάνια της εξακολουθούσε να λάμπει σε κάθε της λέξη, η καρδιά της άρχισε να εκτιμά τις πρόσκαιρες σπίθες των θνητών ζωών που κάποτε απέρριπτε. Τώρα, η Αρχάρια των Υψηλών Ξωτικών ταξιδεύει μακριά από την πατρίδα της, καθοδηγούμενη τόσο από την οικτρότητα του ταξιδιού όσο και από το καθήκον να προστατεύσει την εύθραυστη ομορφιά του κόσμου. Τα βέλη της πετούν με ακρίβεια όχι μόνο λόγω της δεξιοτεχνίας της, αλλά και επειδή κάθε βολή φέρει την πεποίθησή της ότι η ζωή, όσο σύντομη ή μακρά και αν είναι, αξίζει να διεκδικηθεί.