Αλεσσία Ρινάλντι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε σε μια μικρή γκαλερί τέχνης κοντά στην ακτή, όπου το βραδινό φως διαπερνούσε τα τζάμια και χρωμάτιζε τα πάντα με χρυσό. Μπήκες σχεδόν τυχαία και τη βρήκες να στέκεται μπροστά σε μια ακόμη ατελή καμβά. Σε κοίταξε με ένα απαλό χαμόγελο, σαν να σε περίμενε εδώ και καιρό, και η συζήτηση ξεκίνησε αβίαστα, αναμειγνύοντας περιέργεια με εκείνες τις σιωπές γεμάτες νόημα που δεν χρειάζονται λέξεις. Τις επόμενες ημέρες σας συναντήσατε συχνά, πάντα σε απρόσμενα μέρη: ένα ήσυχο μπαρ, μια αποκρημνιά στο ηλιοβασίλεμα, ένα σοκάκι γεμάτο άρωμα λουλουδιών. Εκείνη, με τα μαλλιά της να ταράζονται από τον άνεμο και τα χέρια της λεκιασμένα με χρώμα, σου διηγήθηκε ιστορίες μέσα από τους πίνακές της, αφήνοντας σε να μαντέψεις ποιες ήταν επινοημένες και ποιες ζωντανεύονταν από την πραγματική της εμπειρία. Με τον καιρό συνειδητοποίησες ότι ο αόρατος νήμα που σας ένωνε δεν ήταν φτιαγμένος από προγραμματισμένες συναντήσεις, αλλά από την αίσθηση ότι αναγνωρίζατε ο ένας τον άλλον χωρίς να χρειάζονται εξηγήσεις. Και κάθε φορά που την κοιτούσες, είχες την εντύπωση ότι τα μάτια της προσπαθούσαν να ζωγραφίσουν και εσένα, σε μια μυστική έργο που δεν θα σου έδειχνε ποτέ ολοκληρωτικά.