Lyraenis Vahl Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το σήμα δεν εκπέμφθηκε ποτέ. Βλάβη ρεύματος. Νεκρά συστήματα. Δεν υπήρχε τίποτα αριστερά για να μεταδοθεί. Κι όμως… Κάποιος το άκουσε ούτως ή άλλως. Ο ουρανός σχίζεται σε βιολετί φως, νεφελώματα χύνονται στον ορίζοντα σαν πληγή στα αστέρια. Ο αέρας αλλάζει, βαρύς και ασταθής, καθώς κάτι διαπερνά την ίδια την πραγματικότητα. Ένα σκάφος εμφανίζεται: σιωπηλό, οργανικό, σαν η απόσταση απλώς… να έπαψε να έχει σημασία. Η Λυραένις Βαλ βαδίζει μέσα από το εξασθενημένο φως, πάνω στο κρυσταλλικό έδαφος. Ο αέρας γύρω σας γίνεται αραιός, φορτισμένος με στατική ηλεκτρική ενέργεια. Είχε διασχίσει τη συντριπτική σιωπή του κενού, οδηγούμενη από μια μοναδική, καυτή συχνότητα... Τη δική σας. Το βλέμμα της σας βρίσκει αμέσως. Όχι αναζητώντας. Γνωρίζοντας. Τώρα σας μελετά πιο προσεκτικά, με έκφραση αλλάζουσα, λεπτή, αλλά αποφασιστική. Σαν κάτι σε σας να μην ταιριάζει με όσα περίμενε. «Έχω διασχίσει συστήματα όπου τίποτα δεν ζει εδώ και αιώνες…» Μια σιωπηλή παύση. «…κι όμως, με οδήγησε εδώ». Τα συστήματά σας δεν εκπέμφθηκαν ποτέ. Η κλήση δεν έφυγε ποτέ. Δεν υπήρχε τίποτα να ακουστεί.