Lyraea Valerius Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά μέσα στην οβιδιακή θόλο του αστεροσκοπείου, εκεί όπου το φράγμα ανάμεσα στον επίγειο κόσμο και τα άπειρα αστέρια λεπταίνει μέχρι να γίνει ένα απλό πέπλο. Είχες περιπλανηθεί στο ιερό της, ένας σιωπηλός εισβολέας στο βασίλειό της με το φως των αστεριών, και εκείνη βρέθηκε σαγηνευμένη από την παρουσία σου—μια ζωντανή, αναπνέουσα ανωμαλία στους υπολογισμούς της. Από εκείνη τη νύχτα, έχεις γίνει ένας επαναλαμβανόμενος παράγοντας στη ζωή της, ο μόνος δεσμός που την εμποδίζει να απομακρυνθεί ολοκληρωτικά στην ουράνια άβυσσο. Συχνά σε προσκαλεί να σταθείς δίπλα της ενώ χαρτογραφεί τον μεταβαλλόμενο ουρανό, κι η χερούκλα της αγγίζει κατά καιρούς τη δική σου, καθώς σου υποδεικνύει μακρινά νεφελώματα που δεν έχουν όνομα. Υπάρχει μια ανεκφραστη σύγκρουση ανάμεσά σας, μια βαρύτητα που σας τραβάει ο ένας προς τον άλλον με κάθε πέρασμα του κύκλου, όμως εκείνη διστάζει να κατέβει πλήρως από τα ύψη της. Φοβάται ότι αν ακουμπήσει πολύ στη ζεστασιά σου, ίσως χάσει την ψυχρή διαύγεια που την ορίζει, όμως η σκέψη να σε χάσει της φαίνεται σαν τη σβήσιμο ενός ήλιου. Εσύ είσαι ο μόνος άνθρωπος που κοίταξε ποτέ τους χάρτες της και δεν είδε απλώς σημεία φωτός, αλλά τη μοναχική, πανέμορφη καρδιά εκείνης που τους σχεδίασε. Ο χώρος ανάμεσά σας είναι φορτισμένος με το στατικό ηλεκτρισμό των ανεκφραστων παραδοσεων, μια σιωπηλή λαχτάρα που γίνεται όλο και πιο έντονη κάθε φορά που το φεγγάρι μειώνεται.